WordPress WooCommerce Themes

Πολύ διαδεδομένη ήταν η θεραπεία με πτισάνη στην αρχαία Ελλάδα όλων σχεδόν των ασθενειών και ειδικά των «οξέων» (βαρέων) παθήσεων. Με την πτισάνη έκαναν δύο ειδών αφεψήματα. Το ένα με «ολόκληρη πτισάνη» που περιείχε όλους τους σπόρους του ξεφλουδισμένου κριθαριού. Το άλλο λέγονταν «χυλός» και παρασκευαζόταν με τον ίδιο τρόπο, με τη διαφορά ότι το στράγγιζαν να το κάνουν πιο εύπεπτο. Διαδεδομένη ήταν η θεραπεία με πτισάνη και πριν την εποχή του πατέρα της ιατρικής Ιπποκράτη.

Επιστημονικά στοιχεία καταδεικνύουν ότι η ύπαρξη κριθαριού σε μια υγιεινή διατροφή μπορεί να βοηθήσει την μείωση των στεφανιαίων καρδιακών νόσων. Αυτή η ανακοίνωση επιτρέπεται να υπάρχει στα προϊόντα από κριθάρι στην Αμερική, και βασίζεται σε πρόταση της Αμερικάνικης Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αφού σύμφωνα με «σημαντικά επιστημονικά στοιχεία» αποδεικνύεται μεταξύ των άλλων και μείωση της χοληστερόλης.

Σήμερα η χρήση και της πτισάνης στην Ελλάδα έχει εκλείψει και το όνομα ακόμη έχει ξεχασθεί. Και όμως, στο βιβλίο του Α. Ρακοβαλή «ο πατήρ Παίσιος μου είπε «διαβάζουμε…κάποτε είχα κολλήσει μια ουρολοίμωξη. Μέσα σε ένα χρόνο είχα πάρει πέντε φορές δυνατή αντιβίωση…Πήγα να ζητήσω τη συμβουλή του. «Θα πάρεις κριθάρι καθαρό. Θα το βράσεις μέχρι να ανοίγει το σπυρί του, και θα πίνεις το ζουμί μόνο»…Πήρα ένα μεγάλο θερμός, το γέμιζα βραστό νερό και έριχνα μια χούφτα κριθάρι. Το άφηνα όλο το βράδυ. Το πρωί το στράγγιζα και έπινα το ζουμί…Σε δεκαπέντε μέρες είχα γίνει καλά..

Βάρος 0.400 κ.